Sztuka współczesna to ta, która powstaje w tym momencie. Jej kształt wynika i z naleciałości historycznych i z nowych rodzajów ekspresji artystycznej, które dochodzą do głosu. Kiedyś sztuka polegała na odwzorowywaniu rzeczywistości. Malowano obrazy o tematyce naturalistycznej, rzeźbiono posągi ukazujące realne kształty rzeczy lub ludzi. Sztuka współczesna ma nieco inny charakter. Na chwilę obecną aktem sztuki ma możliwość być obraz, którego istotę nie wszyscy muszą rozumieć. Przykładem mogą być abstrakcje, które nie do każdego odbiorcy docierają w ten sam sposób.

Sztuka współczesna lubi prowokować. Jeszcze nie dawno głośno mówiło się o pokazaniu teatralnym, w którym propagowano nagość i wypowiadano się na tematy, które cały czas są tematem tabu. A pomimo to był to przejaw sztuki nowoczesnej. Sztuka ma wzbudzać emocje i pobudzać do refleksji. Sztuka nowoczesna z całą pewnością to robi, tylko w sposób kategorycznie inny, niż miało to miejsce za czasów baroku czy renesansu. Przyszłościowe dzieła sztuki to w znaczącej liczbie przypadków obrazy, które dla każdego przedstawiają co innego. Innowacyjnym dziełem sztuki mogą być zdjęcia albo rzeźby zrealizowane nie z kamienia czy z gliny, niemniej jednak przykładowo z różnych elementów stalowych czy przedmiotów użytku normalnego. Sztuka nowoczesna jest sztuka awangardową. Bywa nierozumiana. Wzbudza skrajne emocje, może powodować zgorszenie i brak aprobaty. Przez to wszystko jednak spełnia swój priorytetowy cel: jest dziełem twórczości ludzkiej i wzbudza emocje. Akceptowana czy negowana, sztuka pozostaje i dla potomnych będzie stanowiła źródło inspiracji.